<>.theiaStickySidebar:after {content: ""; display: table; clear: both;}
Tarihi bir gün daha yaşanıldı Trabzon’da;
Sebebi aramızdan ayrılan Aydın TEKE.
Haydin dendi vedaya 2016’da;
Sahibi tarafından çağrılan Aydın TEKE.
Gözü gibi baktığı evine dönemedi;
Sedyede boğuştuğu eceli yenemedi.
Yürümeye takatsiz, dolmuşa binemedi;
Acili dolaşmaktan yorulan Aydın TEKE.
Foto Fon’da tanıdım ben 80’lerde onu;
Arada Taşören’de görürdüm hafta sonu.
Hiç ummadığı anda kaybetti Uğur’unu;
Yüreği yanıklardan sayılan Aydın TEKE.
İş hayatının çoğu Adli Tıp’ta geçmişti;
Daha bir sene evvel ayrılmayı seçmişti.
Çocuklarını rahat okutmak istemişti;
Eşini arkasından ağlatan Aydın TEKE.
Anasına bıraktı kederin büyüğünü;
Toprağa veren bilir evladın küçüğünü.
Tebessüm haricinde gören yok güldüğünü;
Mahşeri hatırlatan yaşatan Aydın TEKE.
Vefat etmeden bitmez ona son görevimiz;
Vasıl olur ruhuna göndereceklerimiz.
Bekler; gerekir ayak ucundan seslenmemiz;
Geleni selâmından tanıyan Aydın TEKE.
İnanmışız değişmez, değiştirilmez kader;
Sebepler dışımızda oluşur teker teker.
Birisi başımıza ad yazılı taş diker;
Fikrini sonsuzluktan paylaşan Aydın TEKE.
Yabancısı değildi acının, çilelerin;
Hep karşısında durdu azların, hilelerin.
Haklarını savundu memur emekçilerin;
İsmini sendikadan duyuran Aydın TEKE.
56 Yaşında kalbine düştü yenik;
Katılımcılarından istenildi helallik.
18 Aralık’ta iyi biliriz dedik;
Hanesi topraklardan taşlardan Aydın TEKE.
Mehmet KABAOĞLU
26/12/2016